بیاینه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان،در محکومیت احکام صادره برای اعضای این تشکل

بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان در حمایت از دکتر حسام فیروزی

پایبندی هر شخص به سوگندش و اجرای کامل آن، نشان دهنده عزم و جسارت آن فرد است. اما این روزها شاهد هستیم کسانی که به عهد خود پایبند می مانند روانه زندان می شوند و به جرم انجام وظیفه انسانی خود به بند کشیده می شوند.

دکتر حسام فیروزی، پزشک معتمد زندانیان سیاسی که تمام همت خود را بر آن داشته است، که زندانیان از لحاظ حق اولیه خود، یعنی سلامت به وضعیت مطلوبی برسند در بند می شود و با اتهامات واهی اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی از طریق نشر اکاذیب، به زندان محکوم می شود.

این عمل نه تنها با قوانین رایج کشور، که حق سلامت و بهره مندی از امکانات پزشکی را برای همه محفوظ می دارد منافات دارد، بلکه با آموزه های دینی که پایبندی به سوگند را متذکر می شوند نیز مغایر است.

از دیدگاهی دیگر، این بازداشت نقض آشکار حقوق بشر است و با توجه به اینکه در بیانیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد که ایران نیز به آن پیوسته و آن را به رسمیت می شناسد، حق استفاده امکانات پزشکی و امنیت سلامت فردی افراد در هر شرایطی محفوظ و یکسان ذکر شده است که دکتر حسام فیروزی، این حق اولیه و پایمال شده زندانیان را در حد توان خود به آن ها بازگرداند و به عنوان یک فعال حقوق بشر، رسالت خود را انجام داده است.

از این رو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان، ضمن حمایت از دکتر حسام فیروزی، حکم صادره برای وی را محکوم می کند و خواستار آزادی بی قید و شرط این فعال حقوق بشر است.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان

26 اسفند 1387

بیانیه بیش از 600 تن از فعالین اجتماعی در اعتراض به حکم صادره برای معاون دانشجویی و دختر دانشجوی دان

تحصیل، حقی که برای همه نیست، علیرضا فیروزی

اطلاعیه کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان در مورد پرونده رسوایی اخلاقی دانشگاه زنجان

نظرسنجی دانشجویان دانشگاه زنجان در مورد وقایع این دانشگاه

زمان کوتاهی تا بازگشایی دانشگاه ها باقی مانده است ولی همچنان و بر خلاف سال های گذشته برخورد با دانشجویان منتقد و مخصوصا دانشجویان دانشگاه هایی که در بهار سال جاری انتقادات خود را به صورت تحصن ابراز کردند ادامه دارد. به همین دلیل سایت های گوناگون از شروع این برخورد ها نظرسنجی های اینترنتی گوناگونی برگزار کرده اند که در این گزارش خلاصه ای از نظر سنجی های انجام شده در رابطه با دانشگاه زنجان، تحصن دانشگاه زنجان و همچنین برخورد با دانشجویان متحصن این دانشگاه را آورده ایم.

این نظر سنجی ها از 25 تیرماه بعد از بازداشت سه فعال دانشجویی دانشگاه، پیام شکیبا، آرش رایجی و حسن جنیدی آغاز شد و با بازداشت بهرام واحدی، دبیرانجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان و سورنا هاشمی، عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان، شدت گرفت. کماکان نظر سنجی ها ادامه دارد و متعاقبا نتایج آن ها اعلام می شود. اما در زیر خلاصه ای از نظرسنجی ها از تاریخ 25 تیرماه تا 3 شهریور آورده شده است.

- تعداد شرکت کنندگان در نظر سنجی ها از تاریخ 25 تیر تا تاریخ 3 شهریور 1387:  703 نفر

 تعداد شرکت کنندگان به تفکیک جنسیت: دختر: 401 نفر، 57.04%     پسر: 302 نفر، 42.95%

- نظر سنجی در رابطه با برخورد با دانشجویان متحصن:

برخورد ها را محکوم می کنیم :  608 نفر معادل 86.5%

- نظرسنجی در رابطه با ادامه ی تحصن در آغاز سال تحصیلی جدید:

تحصن را از سر می گیریم: 506 نفر معادل 71.97%

تحصن خاتمه یافته است:  197 نفر معادل 28.03%

- در صورت شروع دوباره تحصن، نوع تحصن را چگونه پیشنهاد می کنید:

تنها عدم حضور در کلاس های درس: 87 نفر معادل، 17.19%

عدم حضور در کلاس های درس و تحصن در سالن ورزش دانشگاه: 27 نفر معادل، 5.33%

بستن درب دانشگاه و جلوگیری از ورود مسئولین به دانشگاه: 392 نفر معادل، 77.47%

منبع: خبرنامه امیرکبیر

دیدار کمیسیون زنان و شورای مرکزی تحکیم و فعالان حوزه زنان با خانواده بهاره هدایت

روز گذشته (چهارشنبه )جمعی از فعالان حوزه زنان و اعضای شورای مرکزی و عمومی تحکیم به دعوت کمیسیون زنان تحکیم در منزل بهاره هدایت گرد آمدند و با خانواده وی دیدار کردند. در این ملاقات که پس از گذشت ده روز از بازداشت بهاره هدایت ـدبیر کمیسیون زنان و عضو شورای مرکزی تحکیم ـ صورت گرفت، خانواده بهاره هدایت، گروهی از فعالان حوزه زنان، کمیسیون زنان تحکیم، اعضای کمیته پیگیری بازداشت ها و اعضای تحکیم حضور داشتند. آنها از خانواده هدایت دلجویی به عمل آورده و خواستار آزادی تمامی دانشجویان دربند شدند.

در ابتدای جلسه مادر بهاره هدایت به شرح چگونگی بازداشت وی اشاره کرد: «ساعت هفت صبح زنگ خانه را زدند و وارد منزل شدند. تمام گوشی ها و تلفن ها را قطع کردند و پس از آن شروع به بازرسی خانه کردند. حدود سه ساعت تمام خانه را گشتند. از همه جا و حتی از ما فیلمبرداری کردند. حتی از داخل کمدها فیلمبرداری می کردند. از آنها پرسیدم بهاره چه کار کرده است؟ جواب دادند: دخترتان می داند که چه کرده است. اطراف ساعت یازده بهاره را با نوشته ها، اوراق و سی دی های وی بردند.»

در ادامه امین احمدیان، همسر بهاره هدایت از مراجعات مکررش به دادگاه انقلاب خبر داد و افزود: «بهاره از روزی که بازداشت شده یک بار تماس گرفته و فقط گفته در ۲۰۹ به سر می برد. در ملاقاتی که با آقای راسخ داشتم وی اتهامی که در سایت های ایسنا و ایرنا مبنی بر «ارتباط با گروهک های ضد انقلاب خارج از کشور» اعلام شده بود را تکذیب کرد و گفت که بهاره و محمد هاشمی در «ادامه پرونده های قبلی و اقدام علیه امنیت ملی» بازداشت شده اند. هر دو آنها از پذیرفتن قرار بازداشت امتناع کرده اند .راسخ در مورد بهاره گفت: سه بار متهم من بوده است، هر بار با عطوفت با او رفتار کردیم. اما جری و سرکش شده است.»

پس از وی نسیم سرابندی به نمایندگی از کمیسیون زنان تحکیم از بازداشت بهاره ابراز تأسف کرد و در خصوص فعالیت های موثر و مفید وی در حوزه زنان و دانشجویی توضیحاتی داد: «خانم هدایت اشاره کردند به تفتیش منزلشان به شیوه ای ناراحت کننده و چند ساعته که فکر می کنم آنها از اینجور برخوردها به دنبال آزار و عصبی نمودن خانواده ها و شخص بازداشت شده هستند، چرا که شیوه کار فعالین مدنی علنی است و اگر در پی پرونده سازی های واهی هستند، چیزی نصیبشان نمی شود. بهاره به عنوان دبیر کمیسیون حضور مثمر ثمری داشت و توانست دختران دانشجو را دور هم جمع کرده و دغدغه ها و مطالبات آنان را با کمک اعضای دیگر نهادینه کند. همیشه به پیگیری ها و حضور مستمر و شجاعانه وی غبطه می خوردم. او همواره از فعالین حوزه زنان و دانشجویی حمایت می کرد. سال گذشته در شرایطی که تازه آزاد شده بود از حرکت نایستاد و در گروه های دانشجویی و تحکیم کارنامه پر افتخاری برای خود رقم زد. ارتباط خوبی با گروه های مختلف و فعالین دیگر شهرها داشت و اخلاق کاری و جسارت وی مثال زدنی بود. هیچ ابایی از پرداخت هزینه جهت پیشبرد حقوق بشر و دموکراسی نداشت. اتهامات واهی که بیان می شود با وجود فعالیت های شفاف وی اصلا قابل استناد نیست. از روزی که برای سومین بار بازداشت شده همه ناراحت بوده و به دنبال برگزاری مراسم برای وی هستند. دوستانش در کمیسیون در پی صحبت با فعالین حوزه زنان هستند تا برای وی اقدامی کنند. ما همه تلاش خود را برای آزادی بهاره می کنیم.»

پروین اردلان، فعال زنان و برنده جایزه اولاف پالمه سخنران بعدی بود که بر شهامت همیشگی بهاره هدایت تأکید کرد و ذکر نمود که برای بار دوم است که خدمت خانم هدایت می آییم و این نشان دهنده پیگیر بودن فعالیت های بهاره در سال گذشته است. او در ادامه افزود: «جسارت و شهامت بهاره برای ما خیلی مهم است. شهامتی که با نگاهی انسانی آمیخته و به مسائل اطرافش اهمیت می دهد. اعضای کمیسیون زنان فعالین دانشجویی هستند که با نگاه جنستی با تبعیض مقابله می کنند. یک فعال دانشجویی و زنان موفقیتی برای جنبش های مدنی است. تنها بهاره در زندان نیست، جدای از همه دانشجویان دربند بهاره های زیادی در زندان داریم. هانا عبدی و روناک صفار زاده، دخترانی که تنها امضا جمع می کردند و به آنها اتهامات واهی زدند از یک سال پیش در بازداشت هستند. محبوبه کرمی از فعالین کمپین یک میلیون امضا در یک اتوبوس بدون انجام کار خاصی بازداشت شده و به پرونده وی هیچ رسیدگی نمی شود.

در ۱۸ تیر امسال هم انتظار حرکتی از دانشجویان می رفت و فکر می کنم به دلیل حاکم شدن فضای اختناق سکوت آنان طبیعی بود اما باز هم دانشجویان بازداشت شدند و این شرایط سرکوب را نشان می دهد. دانشجویان فعال هستند و قابل پیش بینی است که بهاره های زیادی در آینده بازداشت شوند. بازداشت ها به نوعی نشان دهنده مقاومت و عمل مفید آنان است. برای داشتن چنین دختر و همسری به مادر و همسر بهاره تبریک می گویم.»

علی وفقی از خانم ژیلا بنی یعقوب، روزنامه نگار، دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و فعال حوزه زنان دعوت نمودند تا سخنانی ایراد کنند.

وی به بازداشت بهاره هدایت در ۲۲ خرداد ۸۵ اشاره کرد و گفت: «بهاره جان در آن شرایط که با هم به زندان می رفتیم بسیار آرام و خونسرد بود و مطمئنم در حال حاضر هیچ مشکلی در زندان ندارد. در چنین شرایطی سختی ها بیشتر برای خانواده و دوستان وی است و آرامش اطرافیان وی می تواند به مقاومت افراد زندانی کمک کند. آن دسته از افرادی که بیشتر مقاومت می کنند خانواده های آرامتری دارند. فعالیت های مستمر خانواده و اعضای کمیسیون زنان تحکیم نیز به بهاره یاری می رساند.

بهاره هدایت نقش مثبت و موثری در ارتباط بین جنبش دانشجویی و زنان داشته و دوستان مختلف، در هر دو جنبش نگران وی هستند. او حضور پر رنگ و مفیدی طی سال های گذشته داشته و من مطمئنم بهاره همچون دفعات قبل سربلند بیرون خواهد آمد و کسانی که اتهامات ناروا زده اند روسیاه خواهند شد.»

ناهید میرحاج از کمیته مادران کمپین یک میلیون امضا به مادر بهاره دلداری داده و قول مساعد برای حمایت و پیگیری وضعیت بهاره داد. وی گفت:«به عنوان یک مادر کمپینی به بهاره افتخار می کنم. اعتماد به نفس و نحوه سخن گفتن بهاره و مصاحبه هایش نشان دهنده روحیه قوی و عزت نفس وی بود. واقعا باید به دختران این چنینی افتخار کرد.»

سوسن طهماسبی، از فعالان زنان و عضو کمپین یک میلیون امضا نیز بر خوش فکر، دلسوز و زحمتکش بودن بهاره تأکید نموده و فعالیت او را در جنبش زنان و دانشجویی موثر دانست. او گفت:«بهاره و فعالین دیگر از بهترین جوان های ایران هستند و باید برای توانایی هایشان جایزه بگیرند ولی در عوض برای فعالیت های اجتماعی، دانشجویی و زنان بازداشت می شوند. این جوانان با انتخاب این راه از خودگذشتگی خود را اثبات کرده اند .نسل جدید نسل مقاومی است. آنها به آرمان هایشان متعهد بوده و حاضر به پرداخت هزینه برای رسیدن به آن هستند و بهاره یکی از نمایندگان این جوانان است.»

آمنه شیرافکن، از کمیته زنان ادوار، کارنامه کاری بهاره در کمیسیون زنان تحکیم و شورای مرکزی را موثر ارزیابی کرد و گفت:«او همیشه یپگیر تبعیض جنسیتی بود و با فعالیت هایش جریان ساز بوده و هست. وی برای یاری حرکت خودجوش دانشجویان زنجان که در خصوص مسئله تعرض به دانشجوی دختری تحصن نموده بودند، تلاش می کرد و سعی داشت با توجه به اتفاقات مشابه آن، مسائل این چنینی را با کمک دوستانش در کمیسیون زنان تحکیم ریشه کن کند. در حالی که بسیاری از دختران جرئت نمی کنند چنین تعرضاتی را مطرح کنند و دستگیری بهاره در ادامه فعالیت های موثر وی بود.»

مهدی عربشاهی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، در ادامه به تابستان های سخت دانشجویان طی ده سال گذشته اشاره نمود و تابستان را مقطع زمانی برای نیروهای امنیتی دانست که با استفاده از تعطیلی دانشگاه ها تلاش می کنند پاسخ دانشجویان فعال را بدهند. او در مورد ویژگی های خاص بهاره هدایت گفت:«بهاره هدایت، پس از ده سال، بعد از خانم حقیقت جو اولین دختری بود که به شورای مرکزی راه یافت و این ناشی از ساختار سنتی دفتر تحکیم وحدت بوده که تلاش کرده ایم آن را تغییر دهیم. بهاره این سد را شکست و با شایستگی ایستادگی نمود. همواره نیروهای امنیتی از اشخاصی که پیوند دهنده جنبش ها هستند واهمه دارند و او در هر دو جنبش فعالیت می کرد. سال گذشته هم انتظار داشتیم بعد از دستگیری فشار بسیاری بر بهاره وارد شود.

شجاعت و جسارت بهاره به عنوان همکار او در شورای مرکزی برای ما قابل لمس بود و سال گذشته به هنگام بازداشت، وی به ما دلداری می داد. حضور او در ۱۷ ماه گذشته در تحکیم بسیار مفیده بوده چرا که او همواره روح آرمان خواهی داشته و با دلسوزی به دنبال پیشرفت مجموعه بوده است. هر جایی انحرافی دیده ایستاده و فریاد زده و وجود او برای همه ی ما غنیمت است. امیدواریم پس از آزادی به فعالیت هایش ادامه دهد.

در اینجا از محمد هاشمی، دبیر تشکیلات تحکیم هم یادی می کنم که زحمات زیادی کشیده است . آزادی همه فعالین مدنی و به خصوص دانشجویان دربند من جمله امیرکبیرهای دربند و افرادی که طی یک ماه گذشته بازداشت شدند آرزوی ما است.

به نظر می رسد کنار هم بودن فعالین سیاسی، دانسجویی، زنان، کارگری و معلمان رنج ها و فشارها را قابل تحمل می کند و این اتحاد روحیه بخش است. خانواده های دانشجویان نیاز به حمایت دارند و مطمئنا بهاره هدایت در حال حاضر نگران خانواده اش است.»

مسعود حبیبی، از اعضای کمیسیون زنان تحکیم و عضو کمیته پیگیری بازداشت ها نیز بر فعالیت برحق بهاره هدایت، دبیر کمیسیون اصرار نموده و دلسوزی وی برای دفاع از حقوق زنان و دانشجویان را بی همتا ارزیابی کرد. وی به بازداشت محبوبه کرمی اشاره نمود و گفت زمانی که در دادگاه برای پیگیری پرونده ام حاضر شده بودم ،شاهد بودم که قاضی در خصوص وثیقه وی به خانواده اش که به صدور قرار صد میلیون تومانی وی اعتراض کرده بودند می گفت هر کس ندارد در زندان می ماند. او برای همه فعالین مدنی دربند آرزوی آزادی نمود.

در پایان آقای علی وفقی، دیگر عضو شورای مرکزی تحکیم به حضور بهاره در تحصن سال گذشته مقابل دانشگاه امیرکبیر در ۱۸ تیرماه اشاره نمود و گفت:«ما به بهاره می گفتیم چون یک بار بازداشت شده ای نیازی نیست بیایی و چون تنها دختر هستی، امکان دارد در بازداشت تنها بمانی. اما او اصرار می کرد و می گفت ما با هم شروع کردیم و با هم ادامه می دهیم. این اصرار برای ما بسیار آموزنده بود. او همیشه دغدغه برابری حقوقی زن و مرد را داشت و در عمل اعتقادش را اثبات کرد. وی تمامی فعالیت های بهاره هدایت را مسالمت آمیز و شفاف دانست و گفت فعالیت های مجموعه تحکیم همواره مدنی و در چارچوب قانون و در راستای حقوق بشر بوده است. بهاره هدایت برای شرافت و انسانیت مبارزه می کرد و ما امیدواریم که فعالیت هایش را برای تحقق دموکراسی و حقوق بشر ادامه دهد.

متأسفانه حساسیت جمهوری اسلامی نسبت به جنبش های اجتماعی بسیار عجیب است و این برای نظامی که مدعی مردمی بودن است ،جای شگفتی دارد. به هیچ وجه نباید با جنبش ها اینگونه برخورد شود چرا که آنها پیگیر مطالبات و خواسته های مردم هستند. برخوردهای صورت گرفته با فعالین مدنی و دانشجویی مثل بهاره هدایت و محمد هاشمی، هزینه حرکت در مسیر حقوق بشر و دموکراسی است و امیدواریم این نحوه برخورد با دانشجویان تغییر کرده و عاقلانه و انسانی تر با فعالین مدنی رفتار شود.»

مادر و پدر بهاره هدایت از حضور کلیه دوستان و همراهان وی تشکر کرده و آرزو کردند وی هر چه زودتر آزاد شود. فعالین حوزه زنان و دانشجویی به همسر بهاره هدایت قول همراهی و حمایت از بهاره را دادند و برای همه فعالین مدنی دربند آرزوی آزادی نمودند.

کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت

وضعیت سه دانشجوی در بند دانشگاه زنجان در هاله ای از ابهام

پذیرش بی‌گناهی مددی بی‌رنگ است؛ نعمت احمدی*

دانشجویی مدعی می‌گردد یکی از مسوولان دانشگاه خواسته‌های نامشروع از وی دارد برای اینکه ثابت کند درست می‌گوید از دوستان دانشجوی خود کمک می‌گیرد و در پی قرار ملاقاتی که مسوول مربوط و در ساعت غیراداری تنظیم می‌کند به اتاق مسوول می‌رود. دانشجویانی که از قبل درجریان موضوع قرار گرفته بودند فرصت را مناسب می‌بینند و سرزده به اتاق مسوول می‌روند و او را در حالتی غیرمتعارف با دختر دانشجو می‌بینند. به ادامه موضوع و اینکه دانشجویان در پی این حادثه دست به تحصن زدند و خواسته‌هایی داشتند منجمله برخورد با این مسوول ظاهرا خاطی، و قبول این درخواست از ناحیه مسوولان دانشگاه در واقع پذیرش تخلف از ناحیه فرد یادشده بوده است والا مسوولان دانشگاه در همان زمان پافشاری می‌کردند و غیرواقعی بودن موضوع و ورود اتهام به مسوولان دانشگاه را ثابت می‌کردند مگر اینکه بپذیریم مسوولان دانشگاه برای جلوگیری از گسترش تحصن و تداوم آن حمل بر احتیاط نموده و برای خاموش کردن غائله دست به چنان اقدامی زدند.

اما واقعیت چیز دیگری است؛ سوابق احضار و پرونده‌هایی در کمیته انضباطی علیه دختر دانشجو طرح شده و رفت ‌و آمدهای وی به کمیه انضباطی و حضور معاونت امور دانشجویی در خوابگاه دختران و احضار دختر دانشجو در ساعت غیراداری کمی پذیرش بی‌گناهی آقای دکتر مددی را بی‌رنگ می‌کند.

وجود عکس دختر با سر برهنه و طریقه قرار گرفتن معاونت امور دانشجویی در کنار دختر هم دلیل دیگری است، اما اینکه وزیر علوم اعلام کند شاید دختر دانشجو برای گرفتن نمره وارد اتاق استادی بشود و ترتیبی دهد از این صحنه عکس بگیرند بر پیچیدگی موضوع می‌افزاید. چه کسی از وزیر علوم قبول می‌کند که یکی دو هفته قبل از امتحانات (۲۵ خرداد) به اتاق معاونت امور دانشجویی برود و فضاسازی برای نمره بکند؟ اولا باید امتحانات برگزار شود، ضمنا دختر دانشجو باید امید به نمره آوردن نداشته باشد و مهم‌تر اینکه معاونت دانشجویی دانشگاه زنجان استاد این دختر باشد.

اینگونه برخورد کردن آن‌هم ازجایگاه وزیر علوم نشانه نگاه خاصی است که به حادثه دانشگاه زنجان از طرف مسوولان وزارت علوم دارند. احضار و بازداشت این دختر هم به وسیله دادسرای زنجان در تداوم همان نگاه باید باشد والا چه دلیلی دارد دختری که مدعی است زیر درخواست‌های مکرر خلاف قانون و شرع و عرف و انسانی فلان مسوول دانشگاه که اتفاقا اخراج وی هم برعهده کمیته‌ای است که زیرمجموعه این فرد است و برای اثبات موضوع از دوستان خود می‌خواهد به وی کمک کنند و آن صحنه به وسیله دوربین صید می‌شود را متهم کرد.

اگر به گفته وزیر علوم، حضور دختری با سر برهنه دلیل جرم نیست، پس چرا این دختر بازداشت شد؟ اگر معاونت دانشجویی خواسته‌های غیرمنطقی از دختر دانشجو نداشت چرا در ساعت غیراداری او را پذیرفت و اگر حرکات دختر خلاف درخواست‌های معاونت دانشجویی بوده است چرا مسوولان حراست و سایر ماموران مستقر در دانشگاه را باخبر نکرد و از همه مهم‌تر، اگر دختر دانشجو قصد داشت خدای ناکرده رابطه خاصی با معاونت دانشجویی برقرار کند، می‌دانیم و می‌دانید فرد آسیب‌پذیر مرد است نه زن.

این پرونده بعد دیگر حقوقی هم دارد که این بعد ویژه به باور من رسیدگی حقوقی آن را پیچیده‌تر کرده است. بعد از حادثه فوق، تحصنی صورت می‌گیرد. دانشجویان به سرعت و خودجوش کمیته‌های ویژه‌ای تدارک می‌بینند تا تحصن را مهندسی کنند. متاسفانه از وسایل مدرن اطلاع‌رسانی استفاده ناصحیحی می‌شود و فیلم و صدای ضبط ‌شده به بیرون مرزها درز می‌کند و مورد سوءاستفاده سایت‌ها و کانال‌های بیرونی قرار می‌گیرد. باید بپذیریم اگر توان رساندن صدای مظلومیت دانشجویان در داخل وجود داشت هیچگاه دانشجویان از این طریق صدای خود را بلند نمی‌کردند ـ درست یا غلط ـ چاره‌ای که دانشجویان اندیشیدند شاید به علت ضربه کاری و هولناکی که باور داشتند بر حرمت دانشجویان وارد شده خواستند کاری کرده باشند یا حادثه دانشگاه سهند و وقایع بعدی آن را که دانشجویان نتوانستند حق‌ستانی کنند به یاد داشتند. رسیدگی به این بخش از اتهام هم، جرم اولیه را تحت‌الشعاع قرار داده است. می‌ماند خواسته دادستانی زنجان که اگر دلیل و مدرکی موجود است دانشجویان آن را اعلام کنند، دانشجویان چه دلیل و مدرکی غیر از آنچه موجود است را بیان کنند خصوصا فضایی که هم‌اکنون به وجود آمده و افرادی تحت تعقیب یا بازداشت شده‌اند که امکان طرح موضوع دور از ذهن است. باید به این مهم رسیدگی شود که درگذشته و درچه زمان و چه مکان‌هایی، معاونت امور دانشجویی این دختر را ملاقات کرده است. محتوای پرونده‌های انضباطی علیه او چیست؟ صحنه‌ای که اتفاقا عکس و فیلم آن موجود است آیا ساختگی است یا به وسیله دختر ایجاد شده یا فضای اتهامی طبیعی در این حادثه موجود بوده است؟ باور دارم که مسئله دانشگاه زنجان عمق مظلومیت دانشجویان را برملا کرده است و ناکارآمدی وزارت علوم را می‌رساند. اگر این مسئله در دانشگاه آزاد اتفاق افتاده بود باید از آن به عنوان سونامی دانشگاه آزاد یاد کرد.

* حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری

منبع:امیرکبیر

بازتاب جنبش دانشجویی در اروپا

همزمان با سفر احمدی نژاد به روم: پیشنهاد نامگذاری یک خیابان در شهر رم به نام یکی از اعضا دفتر تحکیم وحدت

دفتر تحکیم وحدت: نام خیابان را ۱۸ تیر بگذارید

خبرنامه امیرکبیر: روزنامه ایل رفورمیستا در سرمقاله ای ضمن محکوم کردن دولت ایران به زیر پا گذاردن مداوم حقوق بشر از جانی آلمانو، شهردار جدید رم خواسته است که خیابانی را که ساختمان سفارت ایران در آن قرار دارد به نام یکی از دانشجویان زندانی ایرانی نام گذاری کند، همان طور که رونالد ریگان در سال‌های ۸۰ در اعتراض به سیاست‌های شوروی سابق نام میدانی در واشنگتن را آندره ساخاروف (منتقد سرشناس روس) نام گزاری کرد. این روزنامه نام علی نیکونسبتی (مسئول روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت) را برای این منظور پیشنهاد می کند.

شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در نامه ای از این پیشنهاد و توجه به جنبش های مدنی به خصوص جنبش دانشجویی از سوی آن روزنامه قدردانی می نماید و با یادی از سه دانشجوی دربند امیرکبیر، برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان در سالهای اخیر را یادآور می شود و ضمن اشاره به تلاش حاکمان به خصوص حامیان دولت در روزهای گذشته برای وارونه جلوه دادن این حمله وحشیانه به کوی دانشگاه در ۱۸ تیر ذکر می نماید که ۱۸ تیر یادآور تلاشهای دانشجویان بی نام و نشانی است که در ایران با تحمل هزینه های فراوان برای آرمانهایشان که همانا صلح، رعایت حقوق بشر و دموکراسی در ایران و جهان است تلاش می کنند و بر این اساس نام ۱۸ تیر را پیشنهاد می کند.

یادآور می شویم نام خیابان ۱۸ تیر یکبار نیز برای خیابان کارگر شمالی پیشنهاد شد که به نتیجه نرسید و در روزهای گذشته مجلس فرمایشی با تبرئه فرهاد نظری (فرمانده ای که دستور حمله به کوی را صادر نمود) دانشجویان و دولت اصلاحات را مقصر اصلی این فاجعه معرفی نمود. همچنین در روزهای گذشته سایت رجا نیوز و برنا که توسط حامیان دولت اداره می شوند با اشاره ای کوتاه به این خبر این پیشنهاد روزنامه ایتالیایی را بی شرمانه خوانده اند.

متن نامه شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت به شرح زیر است:

جناب آقای Antonio Polito

سردبیر محترم روزنامه رفورمیستها

بدینوسیله مراتب قدردانی و سپاس خود را از پیشنهاد جنابعالی مبنی بر نامگذاری یکی از خیابانهای شهر رم که سفارت ایران در انجا واقع است به نام یکی از اعضای شورای مرکزی این اتحادیه دانشجویی (علی نیکونسبتی) اعلام می داریم. بی شک این اقدام نشان از توجه ویژه به جنبشهای مدنی ایران و به ویژه جنبش دانشجویی دارد که در راه آزادی، عدالت، حقوق بشر، صلح و دموکراسی در ایران و جهان تلاش می نماید.

ضمن تشکر از این ابتکار ارزنده شما، پیشنهاد می نماییم عنوان ۱۸ تیر را برای نامگذاری جدید خیابان فوق مطرح نمایید. زیرا جنش دانشجویی در ایران حرکت پیوسته ای است که بر دوش نسل های مختلف فعالان دانشجویی به جلو حرکت کرده است و حضور فراگیر و فعالیت جمعی دانشجویان، ویژگی اصلی آن را تشکیل می دهد و دانشجویان زیادی در راه آرمانهایشان متحمل هزینه های سنگینی شده اند، به عنوان مثال تنها در یک سال گذشته بیش از ۱۸۰ دانشجو بازداشت، بیش از ۳۰۰ دانشجو یک یا دو ترم از تحصیل محروم شده اند و بیش از ۱۰۰ دانشجو ستاره دار شده اند و از تحصیل در مقاطع بالاتر محروم شده اند و همچنان سه دانشجو بی گناه امیرکبیر (مجید توکلی، احمد قصابان، احسان منصوری) به جرم اعتراض به احمدی نژاد و با پرونده سازی علیه آنها به همراه چند دانشجوی هویت طلب قومی و دو دختر دانشجو فعال در کمپین زنان در زندان هستند.

۱۸ تیر در واقع نماد و سمبل کنش های تحول طلبانه دانشجویی در ایران پس از انقلاب و یادآور اعتراض مدنی دانشجویان ایران به توقیف روزنامه ای است که اخباری از نقشه های سرکوب اقتدارگرایان بر علیه دگراندیشان در ایران را منشتر کرده بود و اقتدارگرایان به این اعتراض مدنی حمله کردند و دانشجویان را به خاک و خون کشیدند و در حال حاضر نیز حاکمان و بخصوص حامیان احمدی نژاد می کوشند این حادثه را برعکس جلوه دهند و دانشجویان را مقصر معرفی نمایند.

بنابراین بی شک این نامگذاری نقشه حامیان احمدی نژاد و اقتدارگرایان را از بین خواهد برد و یادی از تلاشهای دانشجویان بی نام و نشانی است که در ایران برای آرمانهایشان که همانا صلح، رعایت حقوق بشر و دموکراسی در ایران و جهان است، تلاش می کنند.

با تشکر

شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت

۱۲ خرداد ۱۳۸۷

احضار جلوه جواهری به دادگاه انقلاب

احضار مریم حسین خواه به دادگاه انقلاب

نوجوانی در آستانه اعدام است!!!

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان نیز مخالفت خود با اعدام و به خصوص اعدام نوجوانان را اعلام می دارد و خواستار آزادی هر چه سریعتر علی مهین ترابی، رضا علی نژاد، دلارا دارابی و دیگر کودکان ، نوجوانان و جوانان از زندان است.

علي مهين ترابي نوجواني که در سن 16 سالگي و در طي نزاعي دسته جمعي در مدرسه متهم به قتل همکلاسي خود گشته بود و عليرغم رد اتهام توسط وي و نواقص پروند سرانجام ازسوي شعبه 33 دادگاه عمومي بررسي مجرمان نوجوان درکرج به مجازات اعدام محکوم شده است . پس از تائيد حکم در ديوان عالي کشور و بي نتيجه ماندن تلاش شوراي حل اختلاف ، پس از 5 سال تحمل زندان سرانجام اجراي حکم اعدام اين نوجوان به اجراي احکام زندان رجايي شهر کرج ابلاغ گرديد.
هر چند سازمانهاي مدافع حقوق بشري ، اتحاديه اروپا و بالاخص سازمان عفو بين الملل در سال 2007 طي گزارشي مفصل از حکومت جمهوري اسلامي درخواست توقف حکم اعدام اين نوجوان را نموده بودند و عليرغم اينکه ايران کشوري است که عضو «پيمان بين المللي حقوق مدني و سياسي» و «آي. سي. سي .پي. آر» ، است و تعهد کرده است که مجرمين زير سن قانوني را اعدام نکند اما حکومت جمهوري اسلامي که بالاترين آمار اعدام کودکان را در دنيا دارست اکنون حکم اعدام اين نوجوان را در آستانه اجرا قرار داده است.
مسلم است توقف حکم اعدام اين نوجوان تلاش بي دريغ مدافعان حقوق بشر و اصحاب رسانه اي را مي طلبد . همچنين در ذيل نامه اي از اين نوجوان اعدامي مورخه آذر ماه سال گذشته جهت تنوير افکار عمومي مي آيد :

نامه علی مهین ترابی از زندان را در ادامه مطلب مطالعه کنید.

کمپین حمایت از عابد توانچه