در روز سه شنبه ۲۸/۸/۸۷ در آستانه سفر محمود احمدی نژاد به استان زنجان ، دانشجویان دانشگاه زنجان به صورت خودجوش با امضای نامه ای ضمن اعتراض به سیاست های دولت نهم در زمینه مسائل آموزشی ، صنفی ، فرهنگی و سیاسی دانشگاه خواستار حضور محمود احمدی نژاد در دانشگاه و پاسخگویی به نمایندگان واقعی دانشجویان شدند.در این نامه که به امضای بیش از ۱۰۰۰ نفر دانشجوی دانشگاه زنجان رسید ، دانشجویان این دانشگاه خواستار صدور مجوز انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان و باز پس دادن آن به نمایندگان راستین دانشجویان شدند و نسبت به تلاش های مسئولان دانشگاه در راستای ایجاد مشکل برای فعالیت این تشکل و تغییر نام آن اعتراض نمودند.متن این نامه بدین شرح است:

به نام خدا

جناب آقای محمود احمدی نژاد

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

احتراما با توجه به اینکه ظاهرا قرار است در آینده نزدیک در راستای سفرهای استانی ، به استان زنجان سفر نمایید و با عنایت به اینکه به ما اجازه صحبت رو در رو با جنابعالی و ابراز نظراتمان داده نخواهد شد تصمیم گرفتیم مشکلات موجود در دانشگاه را در غالب نامه ای سرگشاده خدمتتان عرض نماییم و با توجه به اینکه یکی از اهداف سفرهای استانی را برقراری عدالت بیان نموده اید ، امید است در سفر آتی خود به استان زنجان ، نسبت به بی عدالتی هایی که در چند سال اخیر مقامات منصوب توسط شما در حق دانشجویان دانشگاه زنجان روا داشته اند ، اقدامات لازم را مبذول بفرمایید.پاره ای از مشکلات دانشگاه زنجان در ذیل می آید:

۱-در آغاز هر سال تحصیلی شاهد افزایش ظرفیت رشته های مختلف در دانشگاه زنجان هستیم در حالی که امکانات آموزشی دانشگاه به هیچ وجه متناسب با چنین افزایش ظرفیتی ، افزایش نمی یابد. گویا مقامات منصوب توسط شما در وزارت علوم تنها به دنبال ثبت رکوردی در این زمینه و استفاده تبلیغاتی از آن برای دولت نهم هستند و بدون کارشناسی دقیق و علمی و ایجاد امکانات و فضاهای آموزشی مناسب و متناسب با جمعیت دانشجویی دانشگاه زنجان و همچنین بدون در نظر گرفتن فرصت های شغلی شهر زنجان و کشور در رشته های مختلف دست به چنین عملی می زنند.ضمنا افزایش رشته ها در مقاطع کارشناسی ، کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه زنجان و تاسیس رشته های جدید در این دانشگاه بدون جذب اعضای هیئت علمی کافی برای این رشته ها از سوی مسئولان دانشگاه زنجان صورت می پزیرد.

۲-در زمینه مسائل صنفی دانشجویان کمبود خوابگاههای دانشجویی ، وضعیت نا مطلوب خوابگاهها ، هزینه بسیار بالای خوابگاههای خودگردان دانشگاه ، کمبود امکانات ورزشی و رفاهی ، کمبود سرویس ها و … مشکلاتی که ناشی از سیاست های غلط مسئولان وزارت علوم در دولت جنابعالی است.

۳-در زمینه مسائل فرهنگی-سیاسی دانشگاه ، اینطور به نظر می رسد که سیاستهای دولت نهم در جهت محدود نمودن فعالیتهای دانشجویان می باشد.که از آن جمله می توان به : طولانی نمودن زمان صدور مجوز نشریات و تشکلهای دانشجویی ، عدم صدور مجوز برای نشریات و تشکلهای منتقد ، انحلال تشکلهای واقعی دانشجویان به دلایل واهی و اعطای امتیازات ویژه و بی حد و حصر به تشکلهای حامی دولت نهم و محدود نمودن فعالیتهای کانونهای هنری-فرهنگی دانشگاه و … اشاره نمود.

۴-از زمان روی کار آمدن دولت جنابعالی ، مسئولان تمام تلاش خود را جهت جلوگیری از فعالیتهای انجمن اسلامی دانشجویان(به عنوان بزرگترین تشکل دانشجویی استان زنجان)صرف نمودند و سعی در تک قطبی نمودن فضای فرهنگی-سیاسی دانشگاه به نفع حامیان دولت نهم دارند تا صدای دانشجوی منتقد از تریبون دانشگاه به گوش نرسد.با آغاز سال تحصیلی جدید عده ای از نمایندگان دانشجویان دانشگاه زنجان در غالب یک هیئت موسس بار دیگر درخواست تاسیس انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان را مطرح نموده اند.اما تا به حال پاسخی از جانب هیئت نظارت دانشگاه داده نشده است.با توجه به اخبار رسیده ، بیم آن می رود که کسانی در تلاشند تا با اعطای مجوز انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان به عده ای از حامیان دولت و با تغییر نام مقدس انجمن اسلامی به خیال خود این تشکل دانشجویی را نابود سازند.در حالیکه این گونه اقدامات آب در هاون کوبیدن است و تفکر انتقادی انجمن اسلامی در چارچوب قانون قابل حذف از صحن دانشگاه نیست.لذا از شما که ادعای احترام به رای و نظر منتقدان (حتی در کشورهای دیگر)را دارید خواهشمندیم به خاطر احترام به تنها صدای منتقد دانشجویان دانشگاه زنجان دستورات لازم را جهت بازپس دادن مجوز انجمن اسلامی به نمایندگان واقعی دانشجویان صادر فرمایید.

آقای احمدی نژاد ! در پایان با توجه به اینکه معمولا در سفرهای استانی خود در دانشگاههای کشور حاضر نمی شوید و انتقاد قشر دانشگاهی و فرهیخته کشور را از زبان آنان نمی شنوید ، لذا از شما دعوت می نماییم در این سفر استانی با حضور در دانشگاه زنجان به سوالات نمایندگان واقعی دانشجویان پاسخ دهید.

با تشکر

دانشجویان دانشگاه زنجان

دفتر تحکیم وحدت در پایان نشست سراسری حود قطعنامه ای صادر کرد . متن این قطعنامه به شرح زیر است :

مقدمه: روزهای ۱۴ و ۱۵ آبان دفتر نشریه نامه شاهد حضور نمایندگان انجمن های اسلامی بیش از ۳۰ دانشگاه سراسر کشور بود که برای نخستین بار در دوران شورای مرکزی جدید اتحادیه گرد هم آمد بودند. این نشست در حالی برگزار شد که سیاست های دولت نهم در محدودسازی و مهار فعالان دانشجویی بیش از پیش ناکارآمدی خود را نشان داده و با وجود استفاده مکرر از ابزارهایی نظیر محرومیت موقت یا دایم از ادامه تحصیل، تبعید از دانشگاه محل تحصیل و جریمه های نقدی سنگین به خاطر فعالیت های دانشجویی، تعلیق فعالیت های تشکل های منتقد دانشجویی و توقیف شماری از نشریات دانشجویی، جنبش دانشجویی همچنان در مسیر پیگیری مطالبات آزادیخواهانه ملت ایران پایدار و استوار مانده است.

تحلیلی بر فضای کنونی جنبش دانشجویی

انجمن های اسلامی در سال های اخیر با وجود برخوردهای گوناگونی که با آن ها صورت گرفت همچنان به عنوان کانونی برای گردهمایی دانشجویان منتقد و دموکراسی خواه شناخته می شوند و حتی در دانشگاه هایی که به شیوه ای غیرقانونی از ادامه فعالیت های رسمی آن ها جلوگیری شده در قالب های غیررسمی به فعالیت خود ادامه می دهند.

در این میان دفتر تحکیم وحدت به عنوان ستاد هماهنگی و سیاستگزاری انجمن های اسلامی با انباشت تجربه این چهار سال راه های مقابله با تهدیدات بیرونی را آموخته است. برگزاری نسبتا منظم جلسات شورای عمومی در ۲ سال اخیر، با وجود ممانعت از برگزاری در دانشگاه، به همراه توجه جمعی به تقویت تشکیلات و نیز افزایش ارتباطات درونی تشکیلات میان انجمن های اسلامی هنگامی که با نوعی بازنگری و نقد راهبردها و سیاست های گذشته همراه شد، موجب گردیده تا شاهد حدی از پختگی و انسجام درونی باشیم که نسبت به شرایط نامساعد محیطی کم نظیر می نماید.

تدوین چارچوبی برای رویکرد انتخاباتی دفتر تحکیم وحدت

در نشست آبان ماه علاوه بر تمرکز بر مباحث تشکیلاتی، شاهد حضور و سخنرانی ۵ نفر از چهره های سیاسی و روشنفکری بودیم که با توجه به اهمیت انتخابات ریاست جمهوری در سال آینده بیشتر مباحث ارائه شده از سوی سخنرانان معطوف به این رویداد بوده و از زوایای مختلفی به آن نگریستند. با توجه به تحلیل دانشجویان عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت از شرایط کشور و طرح پرسش ها و انتقادات کلیدی به دیدگاه های سخنرانان از سوی دانشجویان و همچنین برگزاری جلسات و گفتگوی داخلی دانشجویان، موجب تدوین چارچوبی برای چگونگی فعالیت انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم وحدت برای انتخابات آتی شد که  عبارت است از:

۱- نه به پیش داوری: متاسفانه گروهی از فعالان سیاسی برخوردی ایدئولوژیک و هویتی با مساله انتخابات می کنند. این گروه از فعالان معمولا بدون در نظر گرفتن تاثیر غیرقابل انکار شرایط زمانی در تصمیم گیری خود، پیشاپیش مشخص می کنند که تحت هر شرایطی باید در انتخابات رفتاری یکسانی بروز داد. گروهی از آن ها معتقدند که در هر شرایطی باید به مشارکت در انتخابات پرداخت و گروهی دیگر تحریم و یا عدم شرکت را برمی گزینند.

از نظر ما رویکرد صحیح تصمیم گیری به اقتضای شرایط است و اگر چه می دانیم که انتخابات در ایران در بسیاری از موارد با استانداردهای یک انتخابات آزاد، عادلانه و رقابتی فاصله زیادی دارد، و در حد خود تلاش می کنیم تا این فاصله را مورد اعتراض قرار دهیم، با این حال معتقدیم اگر بتوان از بستر انتخابات و در چارچوب هزینه-فایده گامی موثر به سوی خواسته های خود، که بهبود شرایط زیست مردم، آزادی و عدالت، دموکراسی، حقوق بشر و… است، برداریم می توان در انتخابات شرکت کرد. بدیهی است اگر با شرکت در انتخابات تفاوت معناداری ایجاد نشود و یا آن قدر این تفاوت اندک باشد که در مقایسه با هزینه های تشکیلاتی آن قابل صرف نظر باشد، نباید در انتخابات شرکت نمود.

۲- نه به انفعال: اگر چه انتخابات همه دغدغه ما را تشکیل نمی دهد و باید به گونه ای حرکت کنیم که توجه به انتخابات سهمی فراتر از حد معمول نیابد و بر سایر فعالیت های فرهنگی، اجتماعی و صنفی ما سایه نیفکند، با این حال معتقد به مشارکت انتقادی در فرآیند انتخابات هستیم.

بدون توجه به تصمیم نهایی در مورد شرکت یا عدم شرکت در انتخابات، که معتقدیم باید به شیوه مشارکتی و از پایین به بالا توسط انجمن ها اتخاذ شود، معتقدیم که در این مرحله می توان از فضای پیش از انتخابات بهره برداری نمود. از نظر ما وظیفه فعالان دانشجویی پرسشگری، نقد و به چالش کشیدن برنامه های ارائه شده از سوی اصلاح طلبان و تحول خواهان است. تا با نشان دادن نقاط ضعف این برنامه ها زمینه ساز بهبود و اعتلای آن ها شویم.

۳- نه به التماس: متاسفانه از دیرباز رابطه مردم و حاکمان در این سرزمین به گونه ای معکوس دیده شده و به جای آن که حاکمان یا داوطلبان ورود به حاکمیت خود را در معرض قضاوت مردم قرار داده و سعی کنند دغدغه های آن ها را برای حضور در صحنه و رای دادن به آن ها برطرف کنند، از مردم خواسته می شود تا به دعوت از آن ها بپردازند و دغدغه های آن ها را رفع نمایند!

از نظر انجمن های اسلامی دانشجویان چنین مشی و مرامی پذیرفتنی نیست و به آن انتقاد داریم. معتقدیم داوطلبان خود باید در این زمینه تصمیم گیر باشند و در نهایت مردم را برای رای دادن به خود قانع نمایند. ما دعوت از کاندیدایی خاص برای حضور در صحنه انتخابات را با کارویژه یک سازمان دانشجویی در تعارض دیده و هیچ گاه در این برنامه مشارکتی نخواهیم داشت. چرا که حتی در صورت پیروزی کاندیدای مزبور و حضور وی در قدرت، وی فراتر از نقد نشسته و چه بسا که به جای پاسخگویی از زیر بار بسیاری از مسئولیت های خود شانه خالی کند و به جای پاسخگویی، دعوت کننده های خود را مورد ملامت و سرزنش قرار دهد.

۴- نه به شخص محوری: بسیاری از مجادلات گروه های مختلف اصلاح طلب و تحول خواه در حال حاضر بر سر افراد بوده و بعضا مشاهده می کنیم که در هنگام مطالبه برنامه با این توجیه که “ما در شرایط پیشامدرن به سر می بریم” از پاسخگویی فرار می کنند. از نظر ما اگر چه شخصیت یک کاندیدای ریاست جمهوری نیز یکی از شاخص های تعیین کننده برای تصمیم گیری در این عرصه است، با این حال نباید به آن بیش از اندازه بها داد و در مقابل به برنامه، نقشه راه، ضمانت اجرایی برنامه ها و نیز کادر مدیران و مشاوران داوطلبان ریاست جمهوری بی توجه بود. از همه گروه های منتقد سیاسی می خواهیم تا به جای تمرکز صرف بر اشخاص به ارائه راهکاری برای عبور از بن بست سیاسی فعلی بپردازند.

۵- گفت و گوی انتقادی، آری: بنا به تصویب شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت گفت و گوی انتقادی با همه جناح ها و جریان های سیاسی به ویژه گروه های منتقد و دموکراسی خواه باید در دستور کار شورای مرکزی اتحادیه قرار گیرد. فعالان دانشجویی از طریق گفتگو با سایرین تلاش می کنند تا مطالبات و خواسته های خود را به آن ها منتقل نموده و آن ها را با دغدغه ها و ملاحظات دانشجویان آشنا سازند.

از نظر ما گفت و گوی انتقادی از جنس مذاکره (رایزنی پشت پرده برای برای کسب امتیاز) و یا مناظره و محاکمه (تلاش برای تخفیف نقش اقتدارگرایان در مشکلات فعلی در افکار عمومی) نیست و همه ما نیازمند تمرین جدی برای آموختن شیوه های صحیح گفت و گو و پرهیز از افتادن به دام مذاکره و محاکمه هستیم.

۶- مطالبه محوری آری: به نظر می رسد اگر چه بارها خواسته و مطالبات خود را به شیوه های مختلف به اطلاع عموم مردم و فعالین سیاسی رسانده ایم، با این حال تدوین، گردآوری و بیان نظام مند این مطالبات ضروری است. فعالان دانشجویی در این راه می توانند مطالبات خود را در دو سطح ملی و دانشگاهی بیان نموده و با تعریف شاخص ها و معیارهای گویا به سنجش عملکرد دولت ها و حکومت ها و مقایسه آن با شرایط مطلوب دانشگاهیان دست بزنند. از این طریق می توان روابط فعالان جامعه مدنی با فعالین سیاسی را تنظیم نمود و متناسب با نزدیکی و دوری گروه های سیاسی به خواسته های ایشان، از این گروه ها حمایت یا از آن ها فاصله گرفت.

دفتر تحکیم وحدت بار دیگر تاکید می کند در هر مرحله از این راه تصمیمات خود را در فرآیندی مشارکتی و از پایین به بالا اتخاذ کرده و متناسب با تصمیم و  تحلیل انجمن های اسلامی زیرمجموعه خود، شیوه عمل خود را در این زمینه تنظیم خواهد کرد. آن چه در این فضا باید مورد توجه جدی فعالین دانشجویی و نیروهای تحولخواه قرار گیرد این نکته مهم است که مسئله انتخابات ریاست جمهوری و اختلاف سلیقه های احتمالی و همچنین اختلاف آرا، افکار و تحلیل های مختلفِ گروه ها و افراد، آن ها را به ورطه مقابله و رقابت منفی با یکدیگر نکشاند و از دل بحث انتخابات صف آرایی نیروهای دموکراسی خواه در مقابل یکدیگر در نیاید. که اگر چنین شود، انتخابات آتی، در هر شرایطی، نه تنها ما را به اهداف و خواسته های خود نزدیک نمی کند که فعالین دموکراسی خواه را چند گام بزرگ از آرمان های خود دور خواهد ساخت.

در پایان لازم است بار دیگر یادآوری نماییم که دانشجویان برخی خطاهای اخلاقی، عدم ایستادگی ها و نگاه ابزاری اصلاح طلبان به خود را فراموش نکرده اند. متعقدیم این نیروها، به عنوان یکی از نیروهای اصلی تاثیرگذار در انتخابات آتی، پیش از هر موضوع دیگری بایستی ضمن تحلیل رفتارها و عملکرد گذشته خود، بر اشتباهات خود اذعان کرده و راهکاری عملی جهت عدم تکرار این مشکلات پیشنهاد کنند. معتقدیم بدون قبول کاستی ها، قصورها و تقصیرها و عذرخواهی از مردم و دانشجویان و تلاش برای اعتمادسازی بر مبنای راهکاری عملی برای حل مشکلات، اعتماد از دست رفته میان اصلاح طلبان و مردم، بار دیگر شکل نمی گیرد و بدون شکل گیری این اعتماد عمومی احتمال تاثیرگذاری این نیروها در هر انتخاباتی غیرممکن به نظر می رسد.

در آستانه آذرماه، ماهی که به حق می توان آن را ماه جنبش دانشجویی نامید، یاد می کنیم از شهیدان جنبش دانشجویی قندچی، بزرگ نیا، شریعت رضوی، ابراهیم نژاد، محمدی و… . همچنین لازم است از دانشجویان در بند ابوالفضل جهاندار، سعید درخشندی، صباح نصری، هدایت غزالی، یاسر گلی، امیر لطیفی، روناک صفارزاده، هانا عبدی و… نیز یادی کنیم و آرزو کنیم که این دانشجویان هر چه سریعتر از دام اسارت جسته و به آغوش پر مهر جنبش دانشجویی باز گردند.

دفتر تحکیم وحدت

۲۲ آبان ماه ۱۳۸۷

خبرنامه امیرکبیر: نشست سراسری دفتر تحکیم وحدت در روزهای سه شنبه و چهارشنبه، ۱۴ و ۱۵ آبان ماه، در تهران با حضور نمایندگان انجمن های اسلامی دانشگاه های تهران و شهرستان ها برگزار شد.

انجمن های اسلامی دانشگاه های شریف و کردستان پیش از این درخواست برگزاری نشست دفتر تحکیم وحدت را به دانشگاه های خود داده و دفتر تحکیم نیز با ارسال نامه ای به وزارت علوم خواستار همکاری این وزارتخانه جهت برگزاری نشست خود شده بود. اما مخالفت چندین باره دانشگاه ها و عدم پاسخگویی وزارت علوم در این خصوص باعث شد که این نشست خارج از دانشگاه برگزار شود.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در روز نخست نشست دفتر تحکیم وحدت ابتدا دکتر بابک احمدی، نویسنده و روشنفکر، و رضا علیجانی، فعال ملی مذهبی، پیرامون مسئله انتخابات ریاست جمهوری آینده سخنرانی کردند. بابک احمدی در سخنان خود ضمن ابراز نگرانی از وضعیت انحطاط اخلاقی جامعه، وضعیت فعلی را با دوران اصلاحات مقایسه کرد و گفت: «تجربه این سه سال به من اثبات می کند که کنار کشیدن، دامن تر نشدن و از نظر اخلاقی خود را موجه جلوه دادن می تواند منجر به خطراتی بشود. ما برای این که این انتخابات را دموکراتیزه کنیم باید در آن شرکت کنیم.» احمدی در ادامه گفت: «اصلاح طلبان می بایست در فاصله این سه سال یک برنامه مدون و نسبتا دقیق برای اقشار مختلف جامعه ارائه می کردند و بعد وارد انتخابات می شدند. الان به اینجا نرسیدیم و این یکی از همان نقاط کمبود جامعه دموکراتیک ماست که به تدریج رفع خواهد شد. آمدن آقای خاتمی به شرطی که حرف های بهتری بزند و برنامه دقیق تری بدهد و پای آن بایستد، خواست های اصلی ملت را بگوید و روی آن ها پافشاری کند، مطلوب است. ما در این سه سال در یک چاه گیر کردیم و اولین گام این است که از این چاه بیرون بیاییم.»

در ادامه رضا علیجانی در سخنان خود با اشاره به تنوع تحلیلی موجود در مورد قضیه انتخابات گفت: «یک تحلیل می گوید راه اصلاحات همچنان باز است و تنها راه را انتخابات و شرکت در انتخابات می داند و تحلیلی که می گوید اصلاحات تا اطلاع ثانوی و تا وقتی هسته های سخت قدرت تصمیم نگرفته اند که فضا را باز کنند، امکان پذیر نیست و انتخابات در این شرایط به سرانجامی نمی رسد. این تنوع در میان دانشجویان هم ممکن است وجود داشته باشند که اید مراقب باشید این تنوع منجر به تشتت و چندپارگی آن ها نشود. برای جمع کردن این تنوع تحلیلی باید یک مخرج مشترک از آن ها گرفت.» علیجانی در ادامه افزود: «جنبش دانشجویی می تواند یک جنبش پرسشگر باشد. جریانی که می تواند عقاید و دیدگاه های مختلف را با هم تلاقی دهد. جنبش دانشجویی همچنین باید مطالبات خود را از رئیس جمهور مشخص کند. مطالبات مطرح شده هم لزومی ندارد طوری تنظیم شود که کلیه مبانی و مشکلات رسیدن به دموکراسی را در بر بگیرد.» این فعال سیاسی در ادامه به نقد کاندیداها و طرح های مختلفی که از طرف گروه های اصلاح طلب و تحولخواه در فضای انتخابات مطرح شده پرداخت.

در ادامه نشست دفتر تحکیم وحدت در روز نخست تریبون آزادی با شرکت دانشجویان دانشگاه ها برگزار شد و نمایندگان انجمن های اسلامی دانشگاه ها نظرات خود را در خصوص مسایل مختلف ابراز داشتند. روز دوم نشست با حضور و سخنرانی دکتر حاتم قادری، روشنفکر و استاد دانشگاه، آغاز شد. قادری از میان سر دادن شعارهای رادیکال و جلوتر از جامعه، مقاومت منفی مدنی و مشارکت انتقادی مثبت، مشارکت انتقادی مثبت را برای شرایط حال حاضر جنبش دانشجویی عملی تر دانست. قادری در پایان گفت: «می توانید با کاندیداها وارد گفت و گوی انتقادی شوید. نیاز نیست با گفت و گویی که انجام می دهید جذب آن ها شوید یا احساس کنید که آن ها کاندیداهای مطلوبی هستند. از آندره ژید پرسیدند مهم ترین شاعر سده های اخیر فرانسه کیست. پاسخ داد ویکتورهوگو، افسوس! شما می توانید این افسوس را نسبت به کاندیداهای مطلوب خودتان داشته باشید. یعنی معنایش این است که شما در یک سطحی از یک نفر دارید حمایت انتقادی به عمل می آورید، ولی او هیچ گاه مرزهای شما را نمایندگی نمی کند. شما به جای گریز به جلو باید به دنبال ارتقاء دایم این فضاها باشید. ممکن است برای آن کاندیدا واژه افسوس شما برخورنده باشد. ولی این نباید برای شما مهم باشد. شما باید از نوعی جرات، جسارت و تندوتیزی دانشجویی خودتان استفاده کنید. بدیهی است که تندوتیزی نباید به ماجراجویی و فرقه گرایی و گریز به جلو ختم شود.»

پس از آن احمد زیدآبادی، نویسنده و دبیرکل سازمان دانش آموختگان ادوار تحکیم، به سخنرانی پرداخت. زیدآبادی نیز با انتقاد از برهوت اخلاقی که جامعه دچار آن شده خواستار یک تحرک اجتماعی، ولو توده وار، جهت دوباره زنده کردن اخلاقیات فراموش شده، شد. احمد زیدآبادی ضمن دفاع از طرح کاندیداتوری عبدالله نوری گفت: «آن چه ما در مورد آقای نوری گفتیم یک طرح است و نه یک استراتژی که من بخواهم تمام اجزایش را برای شما مطرح کنم. بحث انتخابات هم که مطرح می شود خواه ناخواه باید چهره ای وجود داشته باشد. شما عالی ترین استراتژی را با یک آدم ضعیف نمی توانید پیش ببرید. این چهره ها به مثابه سمبل هایی هستند که شما جهت گیری تان را با کمک آن ها روشن می کنید. کاندیدا شدن و تایید صلاحیت آقای نوری هیچ گونه امتناع منطقی ندارد. ممکن است امتناع استراتژیک داشته باشد. من حس می کنم که اقتصاد ایران به نقطه ای می رود که آقایان این خوشباوری که نسبت به خودشان دارند را سال آینده از دست می دهند. شما یک کاندیدایی معرفی می کنید، تایید شد فبها، نشد منظور اصلی ما ایجاد یک نیروی قوی در سطح جامعه است که بتواند روی تحولات بعدی اثرگذار باشد.»

آخرین سخنران نشست سراسری دفتر تحکیم وحدت مصطفی تاج زاده، عضو جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب، بود. تاج زاده در بخش نخست سخنان خود از دفتر تحکیم وحدت خواست مطالبات دانشگاه را از حاکمیت تدوین نماید. این فعال سیاسی در بخش دوم سخنان خود از کاندیداتوری محمد خاتمی حمایت کرد و گفت: «اگر آقای خاتمی بیاید این طرف طیف که می شود آقای نوری حتما می گوید که به احترام ایشان در انتخابات شرکت نمی کنم. آن طرف طیف هم همه اصلاح طلبان می گویند به احترام آقای خاتمی در انتخابات شرکت نمی کنیم. چون آقای خاتمی برآیند اصلاح طلبان است نه سقف مطالبات آن ها. حتی دیدیم تا به حال گفته اند پارلمان اصلاحات، برخی گفته اند پارلمانی از مدیران سی سال گذشته درست کنیم، گفته اند حکمیت بگذاریم، برخی گفته اند نظرسنجی برگزار کنیم. ما گفتیم خاتمی چهره ای است که هر کدام از این مکانیزم ها را بگذاریم خروجی اش می شود خود او، لذا احساس کردیم او بهترین گزینه در شرایط فعلی است.»

در بعدازظهر روز دوم نشست دفتر تحکیم وحدت، برخی مسایل تشکیلاتی در دستور کار قرار گرفت. در حالی که نشست در بعدازظهر روز دوم با حضور ۴۱ حق رای به رسمیت رسیده بود، وضعیت عضویت بعضی از انجمن های اسلامی مورد بررسی قرار گرفت. در این جلسه با تصویب شورای عمومی، انجمن های اسلامی دانشگاه های کاشان و بیرجند که پیش از عضو ناظر دفتر تحکیم بودند، به عضو دارای حق رای تبدیل شدند. همچنین با تصویب شورای عمومی مقرر شد با توجه به جدا شدن دانشگاه نوشیروانی بابل از دانشگاه مازندران، حق رای این دو دانشگاه از یکدیگر تفکیک شود. علاوه بر این به درخواست انجمن های اسلامی دانشگاه رامین اهواز و آزاد تهران به منظور عضویت در دفتر تحکیم وحدت رسیدگی شد و این دو انجمن عضو ناظر دفتر تحکیم وحدت شدند.

در حاشیه این نشست دو روزه نمایشگاه کتابی توسط واحد آموزش و تحقیقات دفتر تحکیم برگزار شد. واحد آموزش و تحقیقات همچنین سی دی جهت آموزش ارتباط مجازی جهت بالا بردن سطح ارتباطات تشکیلاتی مجموعه به صورت مجازی بین انجمن های حاضر توزیع کرد. در حاشیه نشست دیگر واحدهای دفتر تحکیم نیز اقدام به عضوگیری از میان انجمن های مختلف نمودند و برنامه های آتی خود را تببین کردند. فرم های نظرسنجی واحد تشکیلات و کمیسیون زنان، فرم جمع آوری امضای شورای حق تحصیل و بروشور کمیسیون زنان در اعتراض به طرح بومی سازی جنسیتی مجلس نیز در نشست میان شرکت کنندگان توزیع شد. علاوه بر این اولین شماره از نشریه داخلی دفتر تحکیم و کمیسیون زنان تحکیم توزیع شد. برخی از انجمن ها نیز اقدام به توزیع نشریات خود در نشست کردند. در پایان محورهای قطعنامه پایانی نشست به پیشنهاد ۵ انجمن در دستور کار قرار گرفت و به تصویب شورای عمومی رسید.

مشروح سخنرانی بابک احمدی را اینجا ببینید.

مشروح سخنرانی رضا علیجانی را اینجا ببینید.

مشروح سخنرانی حاتم قادری را اینجا ببینید.

مشروح سخنرانی احمد زیدآبادی را اینجا ببینید.

مشروح سخنرانی مصطفی تاج زاده را اینجا ببینید.